سلام ____ کور کورانه_____

سر در راه عشق

دل سوختن؟ رسم عاشقی اين نيست که تک و تنها بسوزی و ديگر نمانی، ... کاش می دانستيم که زودتر از ما، عشق ماست که برای دوری ما می سوزد و می سازد... کاش می فهميديم که قدر بودن، قدر عاشقی، قدر عشق چيست و چقدر است، کاش بيراه نمی رفتيم و می مانديم چون روز اول، عاشق، عاشق، ...

بازی با کلمات قشنگ است، بازيگری حرفه ای می خواهد، اما، قسم ، که حقيقت عشق، وجود هرگونه بازی و بازيسازی را بی نياز از دروغ و نيرنگ می سازد...

نمی دانم! بلد نيستم! من نمی دانم دل سوختن برای چيست؟ مرا سوختنی نباشد جز برای عشقم، برای او، برای بودن با او و دور ماندن از او، می سوزم، آری، اما نه به درد اين بازيگر قهار و خوشرنگ زندگی، نه به سختی و دل تنگی نمادين اين دنيای پوشالي...

آری می سوزم، از درد دور بودن و عاشقی، از غم اشک و سردی، می سوزم، اما نمی دانم چرا؟ ... خودی برايم ديگر نمانده است، نمی خواهم، خودی را که ز عشقم دور می سازد نمی خواهم، می سوزانمش، آری، می سوزانمش هر دل و هر نگاهی که مرا دور سازد از عشقم.

و می بوسم، می بويم، می جويم دلی را، دستی را، سخنی را، نگاهی را، هر نسيم و بادی را که وجودم را به او و عشقم نزديک سازد...

امتحان عشق

مي دوني چرا وقتي ميخواي بري تو رويا چشمهات رو ميبندي؟؟؟

 وقتي ميخواي گريه کني چشمهات رو ميبندي؟؟؟

 وقتي ميخواي کسي رو ببوسي چشمهات رو ميبندي؟؟؟؟ ....

 چون قشنگ ترين چيز هاي اين دنيا قابل ديدن نيست...

بي وفا عشق من، به خدا اشك من

                                 مي مونه رو گـونم تا بيـاي پيـش من

رفتي و بعد تو  چه زجري كشيدم

                                 هنـوز تار موت رو بـه دنيـا نميـدم

تو رو به خاطراتمون،تو منو بي خبر نذار

                                  تو رو به اشكمون قسم منو چشم به در نذار

باشه ميرم از پيشت،خداحافظ عشق من

                                 ببخش روي نامه هام چكيـده باز اشك من

                دلت بود ولي نبود...

                                      خـداحـافظ عشق من.

 حالا كه نموندي،بگو از من چي ديدي

                                     چه سـاده نشستي، چه سـاده پريـدي

بغضمو وقت جدايي،هي نگه داشتم به سختي

                                حتي واسه دلخوشيم،دست تكون ندادي رفتي

پس بذار روي ماهتو،دم آخر نگاه كنم

                                    سختـه بـه خاطراتمون،با دل خون نگاه كنم

وقت رفتنت نبود،خداحافظ عشق من

                                    دلت ميشكنه يه روز، ميدوني قـدر اشك من

                 سخته گفتنش ولي...

                                              خـداحـافظ عشق من.

مستی:

"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

هرگز

"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

بیا برگردیم

رسم این شهر عجیب است بیا برگردیم

"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

هیچکس

"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

شاخه گلي شکسته تو دسته تو اسيرم

"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

خدایم

خدایم ای خدایم ای خدایم  صدایت میکنم بشنو صدایم

باز هم 24 مهر ماه و تولد من

 فصل پاییز ، فصل نگاههای نمناک ، غروبهای سرد و دلتنگ وآسمون نیمه ابری و بارونی و

رقص برگهای خشک و نارنجی روی نیمکت سنگیه .

فصل دل کندن ، فصل جدا شدن از وابستگی هاست

اصلا انگار همین برگهای خشک و بی جون می خوان با فرود اومدنشون از بالای درختهای

بزرگ و تنومند به زیر پاهای عابران پیر و جوون یه چیزی رو به ما بگن . با خش خش

کردنشون و رقصیدن جلوی چشمامون باهامون حرف بزنن و درد دل کنن...اما افسوس از

اینکه دیگه رمقی واسشون نمونده و تا میان که حرف دلشون رو واسمون بگن زیر پاهای

کوچک ما آدما خورد می شن ، دیگه حتی نای خش خش کردنم ندارن چه برسه به...

راستی چرا پاییز با اون همه رنگ و برگش اما بازم تنهاست؟؟؟

بگذریم...

با تمام این اوصاف و ویژگیهای پاییز امروز واسه من یک روز متفاوت از تمام روزهای

خوب خداست :

آره ، امروز 2۴ مهرماه ، زیباترین ماه از سال و زیباترین ماه از فصل دوست داشتنی پاییزه.

امروز 2۴ مهرماه تولد 2۲ سالگی منه.

یادم میاد 2 سال پیش توی همچین روزی یه فرشته ی آسمونی تمام احساسات پاک و چشمای

صادقش رو به یه ستاره تقدیم کرد.یادمه ستاره  قول و قرارایی به این آسمونی قصه ی ما

داد .

توی یه غروب پاییز از 2۴ مهرماه قسمهایی خورد که حتی اون وقت هم همین آسمونی

راضی به این قسم خوردنها نبود.پای تموم حرفا و قولاش رو با یه جمله ی (( یا علی )) مهر

محکمی زد فقط واسه اینکه آسمونی همه ی دنیاش رو به پاش بریزه .

اتفاقاتی که توی غروب پاییز افتاد تبدیل به رقم خوردن یه زندگی شد اما کاشکی آسمونی از

اول دستش رو می خوند و می دونست میخواد باهاش چیکارکنه . خوب حقم داشت آسمونی

خیلی صاف و صادق و پاکه ، طفلی تا حالا خیانت به چشم ندیده بود و همه رو مثل خودش

پاک می دونست اما غافل از اینکه پشت تموم این حرفا و قول و قرارا چه نیرنگی پنهون شده

بود . با اینکه ۱ سالو ۷ ماهی میشه که دستش واسم رو شده اما هنوزم نمی دونم واقعا اون کی بود و

چی بود؟؟؟ واقعا اون کیه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟

یاد تموم اون حرفای که صبح تا شب  و شب تا صبح  واسم می زد هنوز تو گوشمه که

می گفت :

آسمونی فرشته ای بود که خداوند مهربون از آسمون واسه ستاره به زمین فرستاده بود . یادمه

که هر سال توی همچین شبی فرشته هایی که بوی آسمون رو میدادن از آسمون به زمین اومده

بودن تا به دعاهای آسمونی گوش کنن ... اين شب توي هر سال از عمر آدم يه بار اتفاق مي

يوفته ، يه باري كه تقديرش رو رقم مي زنه و عزيزترين شب خداست ، شبي كه از آسمون

نور مي باره و عشق به معناي واقعي بين دل آدما و خداشون رد و بدل مي شه و امشب

مصادفه با...............

مصادفه با تولد يه فرشته ي آسموني كه خدا تنها براي يه ستاره به زمين فرستاد و تصميمي

كه به طراوت شكوفه هاي پاك و زيباي بهاري توي يه پاييز پر از مهر به عمق و عمر ما

بسته شد.........

من اين شب عزيز و پر ستاره رو با تموم وجودم احساس كردم ، انگار كه براي اولين بار، و

اولين تولد و طلوع ،اهالي آسمون هم يكصدا شدن تا تك ترين شب خدا رو به من تبريك بگن ،

آره ، به من ، به خاطر هديه آسموني كه خدا از بين فرشته هاش براي من فرستاده .

و از من كاري ساخته نيست جز اينكه بگم خداي مهربون به اندازه عظمت اين شب ازت

ممنونم...........

بی خیال.................

دیگه نوشتن و یادآوری این حرفا عذابم میده و زجرم میده . آخه هر چی باشه امشب شب تولده

و باید شاد باشم و بلند بلند قهقهه بزنم و از خدا هدیه تولدمو بگیرم .

تموم اینا گوشه ی کوچکی از حرفای یه نفر بود که حالا نه اون آسمونی رو می شناسه و نه

آسمونی اون رو میبینه . آخه آسمونی اونقدر اوج گرفته که دیگه اثری ازش نمیبینه .

خاطرات و ناگفته ها از  فصل پاییز و از غروب پاییز خیلی زیاده که همش توی این پست

نمی گنجه و حتما به مرور واستون تعریف میکنم.

اما حالا که به خودم نگاه میکنم و گذشته ام رو مرور میکنم به عنوان یه هدیه بزرگ از

خداوند یه چیز میخوام و خیلی آروم  زیر لب زمزمه میکنم و با اطمینان خاطر به خدا میگم

به مناسبت امروز که خیلی ها به من تبریک میگن و هدیه میدن من بعنوان کادوی روز تولد

یا لااقل پاداش آسمونی بودنم توی تمام این مدت تنها یک چیز میخوام ازت اونم :

............................................

دوستای عزیزم اگه میخواین من شاد بشم و به آرزوم برسم و کادوی روز تولدم رو از خدای

خودم بگیرم همین حالا بلند بگید : *** آمین یا رب العالمین ***

اما هدفم از این پست یک چیز بود اونم یه خواهشه از تموم شما دوستای نازنیم اینکه در مورد

این یه جمله ی پایانی که مینویسم حتما نظر بزارید .

به من بگید اگه یکی به شما این جمله رو بگه چه برداشتی از صحبتش میکنید ؟؟ تا چه اندازه

رو حرفاش حساب میکنید؟؟ چقدر به قسم خدا خوردنش،قسم ائمه خوردنش و در کل قول و

قراراش اطمینان پیدا می کنید؟؟

(( من به هر کسی که یاعلی بگم تا آخرش باهاش هستم ))